8 ก.พ. 44 – 05.25
วันมาฆะบูชาเป็นวันสำคัญ อรหันต์พากันเฝ้าพระชินสีห์
รวมหนึ่งพันสองร้อยห้าสิบพอดี เพ็ญเดือนสามไม่ต้องมีนัดหมายกัน
ร่วมประชุมเบื้องพระพักตร์เพื่อปรึกษา จะเผยแผ่ศาสนาให้แข็งขัน
ฟังโอวาทปาฏิโมกข์พร้อมเพรียงกัน เหตุมหาอัศจรรย์พุทธกาล
เวลาล่วงสองพันห้าร้อยปีเศษ หลายประเทศพุทธจักรเป็นหลักฐาน
แยกนิกายหลายสาขาคงหลักการ เถรวาทหินยานคู่ไทยมา
บ้านเมืองเรายึดมั่นในไตรปิฎก ราชยอยกเชิดชูพุทธศาสนา
ชนชาวไทยอาศัยวัดเสริมศรัทธา ได้ศึกษาจนเข้าใจพระไตรลักษณ์
รักษาศีลพิเคราะห์ธรรมนำชีวิต ฝึกฝนจิตหายเคลือบแคลงแจ้งประจักษ์
สมาธิภาวนาสัญลักษณ์ เกิดปัญญาเป็นหลักวิปัสสนา
เข้าใจจริงแจ่มแจ้งอริยสัจ ปฏิบัติให้สอดคล้องในขันธ์ห้า
อันรูปกายเป็นต้นเหตุเวทนา สังขาราเท่าที่มีไม่จีรัง
รู้ความจริงอันประเสริฐเกิดแล้วดับ เกิดแล้วแก่เจ็บแล้วตายทิ้งความหลัง
ขืนยึดมั่นในตัวตนว่าจริงจัง ก็เหมือนขังความทุกข์ไว้ตลอดกาล
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น