9 มี.ค. 44 – 03.30
เช้าวันนี้เดือนสี่ขึ้นสิบห้าค่ำ มีฝนพรำจันทร์ไร้แสงไม่สดใส
ฟ้าคำรามประสานเสียงมาแต่ไกล ฝนห่าใหญ่ยังไม่มีให้ชุ่มดิน
หน้าร้อนนี้โชคยังดีฝนไม่แล้ง ดินจึงไม่แตกระแหงแข็งเหมือนหิน
มะม่วงเบาออกดอกแซงแมลงกิน ต้องใช้ชิ้นกระดาษกาวดับทำลาย
มะม่วงเราอาจติดผลพอเหลือบ้าง น้อยก็ช่างไม่เหลือกินไม่ต้องขาย
ให้ลูกหลานสอยกันเพื่อความสบาย ความมุ่งหมายก็พอสมอารมณ์ปอง
แว่วเสียงฟ้าไกลออกไปฝนหยุดพรำ ฟ้ามืดดำเมฆบดบังแสงจันทร์ส่อง
ท้องนภาที่ไร้ดาวไม่ชวนมอง เสียงเขียดร้องเรไรหริ่งยิ่งวังเวง
ไก่มันขันบอกเวลาว่าตีสี่ ง่วงพอดีกลับขึ้นเตียงลงนอนเขลง
จิตจะใสใจจะเหงาเราคิดเอง ธรรมชาติก็บรรเลงเพลงเรื่อยไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น