4 ก.พ. 44 – 06.30
เมื่อวานเป็นวันเกิดลูกดวงกมล ทวงพรพ่อเป็นคำกลอนอย่างเขินเขิน
หนึ่งชั่วโมงนั่งเขียนกลอนไม่เสียเงิน ลูกเห็นค่าว่ามันเกินกว่าเงินทอง
ลูกทุกคนเห็นคุณค่าของพ่อเขา ทำให้เรามีชีวิตไม่เศร้าหมอง
พวกลูกเราไม่เดือดร้อนเรื่องเงินทอง ทั้งมีช่องทางก้าวหน้าในการงาน
ทุกเสาร์แรกของทุกเดือนมีนัดหมาย ชาวชุมพรที่โยกย้ายมาจากบ้าน
มาอยู่กรุงแยกย้ายกันประกอบการ ต่างฝันหวานหวังเจริญดำรงชนม์
กาลเวลาล่วงเลยมาถึงบัดนี้ ต่างคนมีทางชีวิตประสิทธิผล
บ้างสมหวังตามจุดหมายในใจตน แต่มีคนที่ต้องพลาดความมาดปอง
ถึงอย่างไรยามชราก็มาร่วม ได้มารวมฟื้นความหลังกันทั้งผอง
บางคนมีทรัพย์สินมากในครอบครอง จิตลำพองว่าจะอยู่อีกหลายปี
พอเดือนหลังพวกสอบถามไม่เห็นมา ก็รู้ว่าเขาหนีหายกลายเป็นผี
จำนวนคนก็เริ่มน้อยลงทุกที แม้จะมีเพิ่มมาบ้างก็บางเบา
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น