15 มี.ค. 44 – 06.15
ฝนหยุดตกเมื่อวันวานแต่ยังครึ้ม เมฆอึมครึมท้องฟ้าป่วนชวนใจพรั่น
แดดออกบ้างแต่แสงอ่อนตอนกลางวัน เสียงฟ้าลั่นตอนตะวันจะตกดิน
ถอดรองเท้าเดินย่ำโคลนไปรอบสวน คะนึงหวนถึงความหลังหวังถวิล
เคยย่ำโคลนในท้องนาเป็นอาจิณ การอยู่กินยังลำบากคนยากจน
การประปายังไม่มีตามหมู่บ้าน ใช้น้ำคลองรองน้ำกินทุกแห่งหน
ตักน้ำบ่อพอประทังดำรงชนม์ เพิ่งจะเริ่มสร้างถนนระหว่างเมือง
ปีเก้าสองรับแต่งตั้งเป็นครูใหญ่ ครูบ้านนอกที่ใครใครเขาลือเลื่อง
ครูใหญ่หนุ่มไม่กลัวใครคือครูเยื้อง ทำตัวเขื่องจึงถูกเข่นเป็นประจำ
ความใจกว้างสร้างทั้งมิตรและศัตรู ความเป็นอยู่เกินรายได้อาจถลำ
ทะนงตนอวดกล้าหาญการกระทำ ต้องชอกช้ำเมื่อถูกเชือดอย่างเลือดเย็น
โบราณว่าเป็นคนต้องทำความดี ความฉลาดช่วยชีวียามทุกข์เข็ญ
ความอ่อนโยนอย่าละเลยเฉยให้เป็น จงทำดีอย่าให้เด่นจะเป็นภัย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น