10 พ.ค. 44 – 03.05
ตื่นตีสองมองฟ้างามแรมสามค่ำ เห็นดาวนำเดือนสกาวเมฆขาวอ่อน
เดือนสีขาวทรงกลดเหลืองเป็นอาภรณ์ ความคิดย้อนไปในวัยหนุ่มฉกรรจ์
หนุ่มน้อยใหญ่วัยรุ่นในชนบท ทรหดเที่ยวงานวัดไกลไม่หวั่น
แว่วเสียงกลองมหรสพเพิ่มความมัน งานที่ไหนไปที่นั่นไม่หวั่นกลัว
เตรียมตัวไปให้ถึงงานแต่หัวค่ำ ไฟฉายนำเพราะมีงูอยู่ไปทั่ว
มีบางคนซ่อนอาวุธไว้ในตัว บางคนกลัวหาที่ซ่อนก่อนเข้างาน
หนังตะลุง มโนราห์ และลิเก บางวัดเท่ห์มีดนตรีร่วมประสาน
ภาพยนตร์จอสองจอมาเจือจาน ทำให้งานวัดครึกครื้นรื่นเริงกัน
อาจจะมีมอเตอร์ไซค์รถไต่ถัง อาจมีทั้งบ่อนสะบ้าชิงช้าสวรรค์
ต้องมีกองรักษาการณ์ท่านกำนัน ตำรวจนั้นทำงานหนักทั้งป้องปราม
กำนันมีอิทธิพลคนขยาด เพราะสามารถจะกำหนดมีข้อห้าม
ใครเมามายอาละวาดไม่ได้ความ ไม่ฟังห้ามโดนกระทืบบ้างก็มี
คนส่วนใหญ่มีวินัยเที่ยวงานวัด ซึ่งชอบจัดในหน้าแล้งทุกถิ่นที่
แต่ละวัดชอบจัดงานประจำปี ประเพณีการจัดงานเพื่อทำเงิน
หลอกชาวบ้านเอางานบุญมาบังหน้า แล้วสรรหาเก็บรายได้ไม่ขัดเขิน
วัดครึ่งหนึ่งกรรมการแบ่งกันเพลิน งานก็เดินเงินก็ดีไม่มีภัย
ถึงอย่างไรก็ยังดีที่ส่งเสริม ให้คนเพิ่มพูนศรัทธาอัชฌาสัย
เข้าใกล้วัดฝึกหัดตนให้มีใจ ยึดมั่นในประเพณีที่ดีงาม
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น