12 ก.ย. 44 – 18.30
มานั่งโต๊ะตั้งแต่เช้าจะเขียนกลอน ใจสะท้อนชีวิตคนที่แสนสั้น
เพื่อนร่วมโลกพวกชนชาวอเมริกัน ต้องอาสัญคาตึกสูงกันมากมาย
ตายเพราะคนที่เป็นเพียงอมนุษย์ มีใจบาปหยาบช้าสุดที่มุ่งหมาย
คิดเข่นฆ่าพยาบาทมุ่งทำลาย ก่อการร้ายให้เดือดร้อนทั่วโลกา
ใจเป็นมิจฉาทิฐิที่เหี้ยมโหด ทุรโทษสันดานหยาบจิตบาปหนา
ยอมตัวตายเพราะถูกใช้ให้มรณา เพื่อบูชาแนวดำริลัทธิตน
นั่งแล้วลุกตั้งหลายครั้งเขียนไม่ได้ เหตุการณ์ร้ายทำสมองให้สับสน
จนเย็นย่ำจิตเยือกเย็นตัดกังวล กรรมของคนดลลิขิตชีวิตเรา
สมาธิภาวนาช่วยได้มาก เป็นวิบากแค้นขัดเคืองเรื่องของเขา
อุเบกขาเป็นบันไดใจของเรา มานั่งเกลาเขียนกลอนได้เหมือนเช่นเคย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น