วันพฤหัสบดีที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 62

16 ส.ค. 44 – 09.00

                นวรัตน์นอนเพื่อนแม่ที่โรงหมอ                      ความผูกพันมากเพียงพอเท่าภูผา
แม่กับลูกใกล้ชิดกันตลอดมา                                           สูงคุณค่าทำซาบซึ้งตรึงหทัย
                คำที่ว่า “ แม่รักลูกเท่าชีวิต ”                            คงไม่ผิดและไม่เคยล้าสมัย
คนเป็นพ่อก็รักลูกเต็มหัวใจ                                              เพียงแต่ไม่แสดงออกให้มากเกิน
                 ลูกติดแม่เพราะดื่มนมจากอกแม่                     ความแน่วแน่กตัญญูควรสรรเสริญ
ลูกทดแทนคุณพ่อแม่จึงจำเริญ                                          คำที่กล่าวนี้ไม่เกินจากความจริง
                 โทรศัพท์มันเป็นใบ้ในวันนี้                              เสียงเรียกเข้าออกไม่มีสงบนิ่ง
ของเคยใช้เมื่อขาดไปต้องท้วงติง                                     เพราะเป็นสิ่งบริการเสียสตางค์
                 หกโมงเศษลูกชายกลับมาถึงสวน                    แจ้งกระบวนการผ่าตัดให้ฟังบ้าง
แม่ผ่าเสร็จบ่ายกลับมาเพียงครึ่งทาง                                  เพื่อนอนค้างบ้านลูกสาวเฝ้าดูแล

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น