วันพฤหัสบดีที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 62

16 ส.ค. 44 – 09.00

                นวรัตน์นอนเพื่อนแม่ที่โรงหมอ                      ความผูกพันมากเพียงพอเท่าภูผา
แม่กับลูกใกล้ชิดกันตลอดมา                                           สูงคุณค่าทำซาบซึ้งตรึงหทัย
                คำที่ว่า “ แม่รักลูกเท่าชีวิต ”                            คงไม่ผิดและไม่เคยล้าสมัย
คนเป็นพ่อก็รักลูกเต็มหัวใจ                                              เพียงแต่ไม่แสดงออกให้มากเกิน
                 ลูกติดแม่เพราะดื่มนมจากอกแม่                     ความแน่วแน่กตัญญูควรสรรเสริญ
ลูกทดแทนคุณพ่อแม่จึงจำเริญ                                          คำที่กล่าวนี้ไม่เกินจากความจริง
                 โทรศัพท์มันเป็นใบ้ในวันนี้                              เสียงเรียกเข้าออกไม่มีสงบนิ่ง
ของเคยใช้เมื่อขาดไปต้องท้วงติง                                     เพราะเป็นสิ่งบริการเสียสตางค์
                 หกโมงเศษลูกชายกลับมาถึงสวน                    แจ้งกระบวนการผ่าตัดให้ฟังบ้าง
แม่ผ่าเสร็จบ่ายกลับมาเพียงครึ่งทาง                                  เพื่อนอนค้างบ้านลูกสาวเฝ้าดูแล

วันพุธที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 61

13 ส.ค. 44 – 17.27

                พาคุณน้อยไปใส่บาตรในวันเกิด                     การทำบุญนั้นประเสริฐทุกราศี
เราสองคนปฏิบัติมาทุกปี                                                  ชีวิตนี้จึงไม่ค่อยจะขาดแคลน
               เราสองคนต่างแก่ไปอีกปีหนึ่ง                          ยึดธรรมะเป็นที่พึ่งสบายแสน
มีพอกินทำกุศลพอเป็นแกน                                             เป็นชาวพุทธที่แนบแน่นทั้งกายใจ
               พร้อมจะตายแต่เจ็บไข้ต้องรักษา                      ทำกิจกรรมที่นำพาให้ผ่องใส
ไตรสิกขาเราทำได้มากเท่าใด                                          จะทำให้เรารู้ซึ้งถึงแก่นธรรม
                เสร็จใส่บาตรไปตลาดหาซื้อของ                      คุณน้อยชอบซื้อสำรองจนเราขำ
เกินจำเป็นที่ต้องกินใช้ประจำ                                          ให้เขาทำตามพอใจไม่ขัดคอ
                เราก็ซื้ออาหารหมาอาหารปลา                          ตามประสาคนอยู่สวนนี่แหละหนอ
เป็นกิเลสแม้จะอยู่แค่เพียงพอ                                           แต่เราก็ต้องทำเพื่อความสบาย

วันจันทร์ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 60

12 ส.ค. 44 – 05.35

               วันนี้เป็นวันเฉลิมชนม์พรรษา                          บรมราชินีเราเทิดทูนท่าน
เพราะพระองค์ทรงมีแต่อุปการ                                       ช่วยชาวบ้านที่ยากไร้ให้มีกิน
               เจริญรอยตามองค์พระเจ้าอยู่หัว                       เสด็จทั่วทุกนิเวศน์ในเขตขิณฑ์
สีมาไทยทั่วทุกแคว้นรอบแดนดิน                                  แม้ในถิ่นแสนกันดารก็ดำเนิน
              เป็นที่รักเหล่าอาณาประชาราษฎร์                   มีโอกาสตอบแทนเพียงซ้องสรรเสริญ
ครบรอบปีของจงทรงพระเจริญ                                     ชนมายุยั่งยืนเกินกว่าร้อยปี
               การกำหนดให้วันนี้เป็นวันแม่                          เป็นการแน่ว่าเพื่อเพิ่มเสริมศักดิ์ศรี
เฉลิมเกียรติแด่มหาราชินี                                                 เพื่อเป็นที่พึ่งผองไทยไปอีกนาน
               เจริญชนมายุอย่างยืนยงยิ่ง                                 พบแต่สิ่งพอพระทัยสุขไพศาล
ห่างทุกข์โศกไร้โรคภัยมาแผ้วพาน                                ทั่วสรรพางค์ดุจแก้วกาญจน์แกมมณี

วันอาทิตย์ที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 59

8 ส.ค. 44 – 01.55

                 เมื่อวันวานพาคนสวนไปร่วมงาน                   บรรยายทางวิชาการตรงตามแผน
โครงการใช้ปุ๋ยอินทรีย์เพื่อทดแทน                                ปุ๋ยเคมีทำดินแน่นราคาแพง
                แนะให้ใช้ชีวภาพปราบโรคพืช                        แก้ความมืดกลุ่มเกษตรสองสามแห่ง
กทม.มีงบช่วยจึงจัดแจง                                                     ลงทุนแรงให้ความรู้เกษตรกร
                 เน้นเฉพาะหนอนแมลงทำลายผัก                   ราปราบโรคนับเป็นหลักดีกว่าก่อน
นักเกษตรศูนย์ชัยนาทวิทยากร                                         สินสมุทรครูผู้สอนได้ดีจริง
                 ศูนย์ส่งเสริมการเกษตรทันสมัย                       งานวิจัยนำเผยแพร่เหมาะสมยิ่ง
คุณน้อยชวนเราไปฟังตั้งใจจริง                                        ประโยชน์ยิ่งสำหรับเรารู้เรื่องราว
                 น่าชมเชยราชการงานเกษตร                           ช่วยประเทศพัฒนาไปหลายก้าว
ทำวิจัยศัตรูพืชเป็นเรื่องราว                                              ได้เป็นเจ้าแหล่งอาหารเลี้ยงโลกา
                 แปดสิงหามาบรรจบเจ็ดสิบสี่                            มาปีนี้อายุย่างเจ็ดสิบห้า
จิตสดใสกายสดชื่นตื่นขึ้นมา                                             จัดข้าวปลาเพื่อใส่บาตรพระห้าองค์
                 อุทิศบุญแก่ดาวเคราะห์พระอังคาร                  ทำมานานเป็นมงคลใช่ลุ่มหลง
ไสยศาสตร์ดาราศาสตร์อยู่ยืนยง                                       ในเวียนวงวัฏจักรหลักชีวิน
                 สิ่งไม่รู้ใช่สิ่งนั้นจะไม่มี                                     ทำกรรมดีชีวิตเด่นเป็นนิจสิน
เกิดแล้วดับตายไม่เหลือร่างพังภินท์                                ยังต้องกินก็ต้องย้ำทำความดี
                หกโมงเย็นครอบครัวเราสิบแปดคน                มารวมพลเลี้ยงอาหารในดิถี
วันเกิดเราเขาเลี้ยงกันมาทุกปี                                            ในปีนี้ขาดหนึ่งคนอยู่ระยอง
                ร้านอาหารย่านขุนนนท์หนทางใกล้                 อาหารดีพอใช้ได้คอยสนอง
ทั้งลูกหลานครื้นเครงกันต่างปรองดอง                           ความสุขของปุถุชนคนครองเรือน

วันพุธที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 58

7 ส.ค. 44 – 06.25

                ฝนกลางคืนอากาศชื้นเป็นอันมาก                   น้ำก็หลากล้นร่องคูอยู่อักโข
สูบน้ำทิ้งใช่เป็นเรื่องที่ใหญ่โต                                         กดสวิตส์น้ำก็โฟลว์จากท่อไป
                ภาษาไทยเราถูกรุกโดยต่างชาติ                        แต่สามารถดำรงอยู่พอสู้ไหว
 เพราะคนไทยยังยึดมั่นความเป็นไท                                อาจงอได้ไม่ต้องหักเมื่อหนักมา
                โลกมันกลมคมนาคมมันสะดวก                       เกลื่อนด้วยพวกต่างทั้งชาติศาสนา
 การเผยแผ่พุทธศาสน์จะนำพา                                         ให้ภาษาไทยมั่นคงได้อย่างดี
                  ภาษาเรากลืนบาลีสันสกฤต                             โดยสถิตเสถียรได้มีศักดิ์ศรี
 ดำรงอยู่คู่คนไทยนับพันปี                                                  เอกลักษณ์นั้นยังมีอยู่ยืนยง
                   ถูกฝรั่งมารุกรานด้านภาษา                               วิชาการนำเข้ามาจนเราหลง
  พูดไทยคำฝรั่งคำจนคนงง                                                  บอกตรงตรงไม่แฮปปี้ที่นิวแซนด์

วันอังคารที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 57

31 ก.ค. 44 – 14.45

                เลี้ยงพระเพลที่วัดเพลงในช่วงเช้า                    สี่ลูกสาวมาร่วมกันน่าชมยิ่ง
   การทำบุญได้กุศลเป็นเรื่องจริง                                      เพราะเป็นสิ่งเห็นจริงได้ในเร็ววัน
                ครอบครัวเราแม้ไม่รวยแต่ไม่จน                      สร้างกุศลกันทั่วหน้าสมานฉันท์
   ไม่เกี่ยงงอนร่วมทำบุญพร้อมเพรียงกัน                          ปัจจุบันจึงอยู่สุขกันทุกคน
                พ่อคุณน้อยตายจากไปในเดือนนี้                       ยี่สิบปีลูกมั่นคงสร้างกุศล
   อุทิศบุญที่ได้ทำให้ช่วยดล                                                บังเกิดผลในภพหน้าเพิ่มบารมี
                ทำบุญทานการตักบาตรเลี้ยงพระสงฆ์               ช่วยเสริมส่งศาสนาบุญราษี
   ศาสนาจะมั่นคงดำรงทวี                                                    เพื่อคนไทยจะได้มีสันติธรรม
                 ถ้าชาติใดไร้ซึ่งพระศาสนา                                 ชาวพาราจะเดือดร้อนทุกข์ระส่ำ
  ไม่มีสิ่งใดเหนี่ยวรั้งกิจกรรม                                              คนชั่วทรามจะกระทำเบียนบีฑา

วันจันทร์ที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2554

กลอนคุณตา 56


                อิทธิบาทธรรมให้ถึงความสำเร็จ                      มีเบ็ดเสร็จเพียงสี่ข้อช่วยเกื้อหนุน
 อันฉันทะมีใจรักเป็นต้นทุน                                             วิริยะช่วยค้ำจุนทุกกิจการ
                เอาจิตตะจิตฝักใฝ่สิ่งที่ทำ                                  คิดซ้ำซ้ำอุทิศตัวไม่ฟุ้งซ่าน
  วิมังสาใช้ปัญญาวิจารณญาณ                                          ดำเนินการได้ทุกเรื่องจะเฟื่องฟู
                จำสั้นสั้นว่าสู้งานและรักงาน                            ใส่ใจงานใช้ปัญญาที่มีอยู่
 วางแผนดีทดลองงานวัดผลดู                                           หาความรู้มาปรับปรุงพัฒนา
                 ท่านผู้ใดใฝ่ในธรรมโพธิญาณ                          อุปัญญาตธรรมช่วยท่านที่ใฝ่หา
 พระพุทธองค์ปฏิบัติประจักษ์มา                                      ธรรมสูงค่ามีสองข้อที่พึงมี
                ข้อหนึ่งไม่สันโดษในกุศลธรรม                       ไม่รู้อิ่มไม่รู้หนำสร้างให้ถี่
 ทำดีแล้วทำอีกซ้ำย้ำความดี                                              สันตุฏฐีนับไว้เพื่อโพธิญาณ
                ข้อสองนั้นบำเพ็ญเพียรไม่ระย่อ                       ไม่ยอมแพ้ไม่ย่อท้อจิตกล้าหาญ
 ก้าวหน้าไปไม่ถอยหลังแม้แสนนาน                                ต้องทนทานต่อเหนื่อยยากลำบากกาย
                อุปัญญาตตามพุทธะปฏิปทา                              เป็นมรรคาขั้นสูงสุดสู่เป้าหมาย
  เพื่อบรรลุโพธิญาณในบั้นปลาย                                      ทำให้ได้เพื่อพูนเพิ่มเสริมบารมี