กลอนคุณตา 7

18 ม.ค. 44 – 04.45
                 นอนหัวค่ำพอสามทุ่มก็ม่อยหลับ                ไม่ต้องนับไม่ต้องบ่นมนต์คาถา

 หลังเที่ยงคืนจึงพลิกฟื้นตื่นขึ้นมา                              ภาวนาแล้วก็หลับไปโดยดี

                เราทำจิตให้คิดเป็นปรกติ                              สมาธิดำริชอบกรอบวิถี

 เลี้ยงชีพชอบดำรงตนวินัยมี                                        ทุกนาทีใจมั่นคงดำรงธรรม

               ไม่อิจฉาไม่ตาร้อนไม่คิดมาก                         การกินนอนไม่ยุ่งยากทุกเช้าค่ำ

 ช่วยตัวเองทุกชนิดกิจกรรม                                         วิจัยธรรมตั้งความเพียรให้พอเพียง

               ใครจะชอบใครจะชังก็ช่างเขา                     ใจของเราสิ่งใดชั่วจะหลีกเลี่ยง

 ละความโลภลดลำพองให้เหลือเพียง                       การฟังเสียงคนรอบข้างว่าสำคัญ

                เป็นมนุษย์ก็สุดเลิศประเสริฐแล้ว               เดินตามแนวทางสายกลางอย่างสร้างสรรค์

 อย่ามีความเห็นแก่ตัวมาพัวพัน                                  ควรยึดมั่นเมตตาธรรมประจำใจ